نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
در حالی که بعضی از نامزدان ریاست جمهوری خواستار توقف سفرهای خارجی نامزدان ریاست جمهوری شدهاند، رئیس جمهور غنی با حضور در عربستان سعودی در چهاردهمین اجلاس سران سازمان همکاریهای اسلامی با عنوان «اجلاس مکه؛ یکجا به سوی آینده» شرکت کرد. در این اجلاس که در قصر صفای مکه مکرمه دایر شده بود، سران دولتها […]
در حالی که بعضی از نامزدان ریاست جمهوری خواستار توقف سفرهای خارجی نامزدان ریاست جمهوری شدهاند، رئیس جمهور غنی با حضور در عربستان سعودی در چهاردهمین اجلاس سران سازمان همکاریهای اسلامی با عنوان «اجلاس مکه؛ یکجا به سوی آینده» شرکت کرد.
در این اجلاس که در قصر صفای مکه مکرمه دایر شده بود، سران دولتها و حکومتهای ۵۷ کشور عضو سازمان همکاریهای اسلامی به استثنای سوریه، حضور داشتند. این اجلاس توسط ملک سلمان بن عبدالعزیز افتتاح شد.
وی ضمن خوش آمدید به سران کشورهای اسلامی و سایر مقامات شرکتکننده، گفت: نیاز است تا درباره مقابله با تروریسم و افراطگرایی که جهان، منطقه ودنیای اسلام را با تهدید مواجه کرده است، موقف مشترک و متحدانه اتخاذ شود و در زمینۀ قطع منابع مالی آن باید تمام میکانیسمهای لازم روی دست گرفته شود.
پادشاه عربستان سعودی تأکید کرد که تروریسم حتی در ماه مبارک رمضان آسیبهایی را برای منطقه ما وارد کرده است. وی افزود که عربستان سعودی درباره کمک به نیازمندان جهان اسلام از طریق کمکهای خیریه متعهد است.
ملک سلمان گفت که تغییرات در ساختار و اصلاحات در سازمان همکاریهای اسلامی و انکشاف آن یک نیاز است، تا به چالشهایی که ملتهای ما در منطقه و جهان به آن مواجه هستند، رسیدگی کند.
سخنگوی وزارت خارجه پاکستان اعلام کرد اسلامآباد به انتخاب مردم افغانستان احترام گذاشته و آماده همکاری با هر دولتی، از جمله رژیم طالبان است. وی با اشاره به اینکه ۷۰ درصد حملات تروریستی در پاکستان منشأ خارجی دارد، از مقامات کابل خواست به مسئولیتهای بینالمللی خود عمل کرده و مانع استفاده تروریستها از خاک افغانستان شوند.
این نوشتار با واکاوی مفهوم «حدّ وسط» در کلام حضرت علی، میانهروی را نه یک الگوی ثابت، بلکه واکنشی عقلانی به دو لبه افراط و تفریط در جامعه میداند. نویسنده معتقد است تشخیص تعادل در عمل اجتماعی، مستلزم نقد مداوم باورها، پذیرش مسئولیت و پرهیز از حذفگرایی است تا کرامت انسانی و امکان همزیستی در سایه عقلانیت فراهم گردد.
طالبان و داعش با شعار شریعت و عدالت ظهور کردند، اما نتیجه کارشان چیزی جز خشونت، سرکوب و بهرهبرداری ابزاری از دین نبود. هر دو گروه در جامعهای سنتی و کمسواد رشد کردند، با حمایت بیرونی قدرت گرفتند و شریعت را وسیلهای برای رسیدن به سلطه ساختند. عدالت و انسانیت غایب ماند و افغانستان بهای سنگین این دو روی یک سکه را پرداخت.
در چشمانداز پرآشوب خاورمیانه، دو گروه اسلامگرای مسلح با پیشینهای مشابه اما مسیرهایی متفاوت، به دو روایت متضاد از افراطگرایی بدل شدهاند: تحریرالشام در سوریه و طالبان در افغانستان. هر دو از دل بحرانهای داخلی و خلأ قدرت سر برآوردند، اما یکی در تلاش برای تعامل با جهان و نهادسازی است، و دیگری در مسیر تثبیت ایدئولوژی سنتی و انزوا. این مقاله با رویکرد تطبیقی، به بررسی ساختار، رفتار سیاسی، روابط منطقهای و پیامدهای داخلی این دو گروه میپردازد تا نشان دهد افراطگرایی اسلامی دیگر یکپارچه نیست، بلکه چندوجهی و متغیر است.
دیدگاه بسته شده است.