نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
در آستانه نشست حیاتی کمیته تحریمهای شورای امنیت سازمان ملل متحد، «انجمن هماهنگی زنان فعال افغانستان» در نامهای سرگشاده و اضطراری، خواهان تمدید و تقویت فوری تحریمها علیه رژیم طالبان شد. این انجمن که صدای زنان و دختران در داخل و خارج از کشور است، تاکید کرده که هرگونه کاهش فشارها به معنای مشروعیتبخشی به نظام سرکوب خواهد بود.
این نامه زمانی به سازمان ملل ارائه شده که رژیم طالبان با تصویب اصولنامهی جدید جزایی، عملاً زنان را از تمامی عرصههای آموزش، اشتغال و زندگی عمومی حذف کرده است. فعالان زن هشدار میدهند که این سیاستها نه تنها مصداق آزار جنسیتی است، بلکه طبق تعاریف بینالمللی به مرحلهی آپارتاید جنسیتی رسیده و ثبات منطقه را به خطر انداخته است.
انجمن هماهنگی زنان فعال افغانستان در نامه خود توضیح داده که چگونه رژیم طالبان از زمان بازگشت به قدرت، با صدور فرامین متعدد، ساختار حقوق بشری را از هم گسیخته است. آنها با اشاره به قانون جدید اجرات جزایی رژیم، معتقدند این قوانین پوششی برای مشروعیتبخشی به بردهداری، شکنجه و رفتارهای غیرانسانی علیه زنان فراهم کرده است.
مطالبات اساسی این نامه شامل حفظ تحریمها و رد هرگونه عادیسازی روابط پیش از لغو کامل قوانین تبعیضآمیز است. فعالان زن همچنین خواستار شناسایی حقوقی آزار جنسیتی به عنوان مبنای تحریمهای جدید و پایان معافیت از مجازات برای سران رژیم شدهاند. آنها بر لزوم حمایت از مکانیسمهای پاسخگویی بینالمللی و فرآیندهای عدالت کیفری تاکید جدی دارند.
از زمان بازگشت رژیم طالبان به قدرت، بیش از صد فرمان محدودکننده علیه زنان صادر شده است. کارشناسان سازمان ملل هشدار میدهند که وضعیت فعلی، شدیدترین شکل تبعیض نهادینه شده در جهان معاصر است. فرامین اخیر که حتی مانع آموزشهای بهداشتی و مشارکت قانونی زنان میشود، آخرین روزنههای امید برای فعالیت نیمی از جمعیت را به طور کامل مسدود کرده است.
پیام زنان به کمیته تحریمها صریح است؛ تضعیف تحریمها به معنای نادیده گرفتن رنج میلیونها انسان و عادیسازی سرکوبی است که کرامت انسانی را هدف قرار داده است. فردا در نیویورک، شورای امنیت نه فقط درباره تحریمها، بلکه درباره اعتبار ارزشهای جهانی تصمیم خواهد گرفت. این نامه نماینده صدای جمعی کسانی است که پیامدهای مستقیم سیاستهای رژیم را تحمل میکنند.
📎 ما را دنبال کنید: تلگرام | فیسبوک | واتسآپ | یوتیوب |صفحه هنر و ادبیات | اینستاگرام
فعالان حقوق بشر و جنبشهای اعتراضی افغانستان کارزاری یکهفتهای را برای مبارزه همزمان با آپارتاید جنسیتی علیه زنان و آپارتاید زبانی علیه فارسیدری آغاز کردند. این کارزار با تأکید بر همافزایی این دو جنایت توسط رژیم طالبان، از جامعه جهانی و سازمان ملل میخواهد تا با فشار مؤثر، این رژیم را در قبال جنایات ضدبشری پاسخگو سازند.
انجمن هماهنگی زنان فعال افغانستان در گزارش چهار هفتهای خود اعلام کرده است که فعالیتهایش بر حمایت فوری از اعضا، پیگیری مشکلات حقوقی، هماهنگی با نهادهای بینالمللی و توزیع کارتهای عضویت متمرکز بوده است. این اقدامات در کشورهای ایران، پاکستان، افغانستان، آلمان و چند کشور دیگر انجام شده و هدف آن رسیدگی به نیازهای فوری و ایجاد راهحلهای پایدار عنوان شده است.
در پی قطع گسترده اینترنت در افغانستان توسط طالبان، انجمن هماهنگی زنان فعال افغانستان با انتشار بیانیهای هشدار داده است که این اقدام نهتنها ارتباط میلیونها شهروند را با جهان قطع کرده، بلکه آخرین روزنههای امید برای آموزش، اطلاعرسانی و همبستگی اجتماعی زنان را نیز از میان برده است؛ اقدامی که به باور این نهاد، حملهای مستقیم به کرامت انسانی و حقوق بنیادین مردم افغانستان محسوب میشود.
نشست امروز شورای امنیت سازمان ملل متحد درباره افغانستان با ارائه آخرین گزارش رزا اوتونبایوا، نماینده ویژه دبیرکل، برگزار شد؛ نشستی که در آن بحران انسانی، تهدید تروریسم، محدودیتهای فراگیر علیه زنان و دختران، بازگشت مهاجران و چشمانداز تعامل جامعه جهانی با طالبان بهصورت فشرده به بحث گذاشته شد. در حالیکه اوتونبایوا پایان مأموریت خود در سپتامبر را اعلام کرد و از «یک نسل در خطر» گفت، شکاف میان اعضای شورا بر سر راهبرد تعامل یا فشار بر طالبان آشکارتر شد؛ از درخواست برخی کشورها برای گفتوگوی عملگرایانه تا تأکید دیگران بر مشروطسازی و پاسخگویی.