نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
انسان بعد از تولد فقط به یک معنا آزاد است: آزاد است که آگاه شود. همین آگاهی، هرچند دردناک و ناکافی، تنها چیزی است که چارچوبها را ابدی نمیکند و زندگی را از صرفِ تحمل، به زیستنی آگاهانه نزدیکتر میسازد.
شخصیت انسان نه در تنهایی، بلکه در برخورد مداوم با عرف و اجتماع شکل میگیرد. هر کنش فردی، وقتی در فضای عمومی دیده میشود، معنایی اجتماعی پیدا میکند و بر ذهن جمعی اثر میگذارد. در جهانی که مرز میان خصوصی و عمومی هر روز باریکتر میشود، فهم مسئولیتِ دیدهشدن ضرورتی اخلاقی و اجتماعی است.
در کوچهپسکوچههای کابل، میان دود سیگار و بوی برگر، حسین مدنی با نگاهی تیز و زبانی محاورهای، پرده از تضادهای پنهان جامعه شهری افغانستان برمیدارد. روایت او از یک برخورد ساده در یک غذاخوری، تصویری چندلایه از ریاکاری، صداقت، و فاصله میان «بودن» و «نمایش دادن» ارائه میدهد؛ جایی که شخصیتها با نقابهای روزمره، حقیقت را پشت ظاهر پنهان میکنند.
یگانه موضوع ناراحتکننده حال جامعه امروزی ما است که تا به خط آخر نرسیم یا در چال نیفتیم، کاری برای برآمدن از خطر انجام نمیدهیم. یگانه موضوعی که ناراحتکننده است، حال جامعه امروزی ما است. تا زمانی که به خط آخر نرسیم یا در چال نیفتیم، هیچ اقدامی برای برآمدن از خطر غرق شدن انجام […]
جامعه باز و دشمنان آن [The Open Society and its Enemies] اثر کارل پوپر (۱) (۱۹۰۲-۱۹۹۴) توسط فیلسوف انگلیسی اتریشیتبار که در ۱۹۴۵ انتشار یافت. مؤلف رمز تاریخ اجتماعی را در تقابل «جامعه بسته» و «جامعه باز» میبیند. در جامعه بسته طبیعت و قرارداد یکسان شمرده میشود و روح انتقادی و تغییر افکار فرد نفی […]
زیبایی یعنی تناسب بین اشکال هندسی، این تناسب امکان دارد در ابعاد مختلف نمود پیدا کند؛ اهرام مصر نوعی از تناسب بین اشکال هندسی است که تاریخ و تمدن یک نسل را به تصویر کشیده است. گاهی هم زیبایی را میتوان در تناسب بین اعضای صورت دید. تصور کنید اگر تمام اعضای صورت در یک […]