نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
برشنا روشنا در یادداشتی، تجربه احساسی خود را پس از پایان رمان «بینوایان» بیان کرده است. او مینویسد همراهی با ژان والژان، فانتین و کوزت نگاهش به زندگی، رنج و صبر را دگرگون کرده و پایان کتاب برایش آغاز فهمی تازه بوده است. روشنا با استعارههایی شاعرانه از گمنامی، فداکاری و دوام سخن میگوید و تأکید میکند که این اثر کلاسیک هنوز توان دگرگونکردن خواننده را دارد.
رمان «شیشک» نوشته حمید همایون عبیدی در نشستی مجازی با حضور نویسندگان و منتقدان معرفی و بررسی شد. این اثر ۳۲۴ صفحهای با شیوه «ریالیزم اثیری» به روایت زندگی زنان افغانستان در بستر جنگ و فرار میپردازد. منتقدان این رمان را بخشی از موج تازه ادبیات پساطالبان میدانند که تلاش دارد تجربه زنان و فروپاشی اجتماعی را در قالب روایتهای چندلایه بازتاب دهد.
ادبیات داستانی افغانستان، با وجود پشتوانهای غنی از تاریخ و فرهنگ، همچنان درگیر ضعفهایی است که مانع از شکوفایی ظرفیتهای واقعی آن شده است. موسی مهربان در یادداشتی انتقادی، از کمبود عمق، تخیل و شخصیتپردازی در بسیاری از آثار میگوید؛ آثاری که بهجای خلق معنا و تجربه، اغلب تصویری سنگین و یأسآلود ارائه میکنند. او با این حال، به نسل جوان نویسندگان امید دارد.