نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
جسور یوسفی، فعال حقوق بشر، در یادداشتی سحرگاهی وضعیت زنان افغانستان را با زبانی تصویری و انتقادی روایت کرده است. او مینویسد در سرزمینی که روزگاری زنان شاعر و پیشگام چون محجوبه هروی و رابعه بلخی میدرخشیدند، امروز زنان از حق کار، آموزش و حضور اجتماعی محروماند و بسیاری از آنان که زمانی مدیر، استاد یا متخصص بودند، اکنون برای بقای خانوادههایشان در صف نانوایی ایستادهاند.
شماری از زنان تجارتپیشه افغانستان که برای عرضه محصولات خود در سومین نمایشگاه بینالمللی صنعت ساختمان و بازسازی کابل هزینه غرفهها را پرداخت کردهاند، از ورود به نمایشگاه منع شدهاند. آنان میگویند نه تنها اجازه حضور ندارند، بلکه هیچ مقام مسئول یا نهاد برگزارکنندهای پاسخگوی بازگشت پول و وضعیت آنان نیست.
عفو بینالملل اعلام کرد سیاستهای طالبان، زندگی زنان و دختران افغانستان را به یک «کابوس غیرقابلتحمل» تبدیل کرده و حقوق انسانی آنان را سیستماتیک نقض میکند. این سازمان سکوت جهانی را «همدستی» خواند و خواستار فشار بینالمللی برای بازگشت زنان به حیات عمومی، کار و دسترسی به خدمات بهداشتی شد.
در روز جهانی قابله، بحران مرگومیر مادران در افغانستان شدت بیشتری گرفته است. با وجود اهمیت آموزشهای پزشکی، بهویژه در حوزه قابلهگی، سیاستهای محدودکننده طالبان که زنان را از این آموزشها محروم کرده، جان هزاران مادر و نوزاد را به خطر انداخته است.