نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
کتاب «نسلکشی رواندا» نوشته دیانا میسریز، با اتکا به اسناد معتبر و تجربه میدانی نویسنده، به واکاوی زمینههای تاریخی، نقش رسانهها، محاسبات قدرتهای جهانی و ناکارآمدی نهادهای بینالمللی در جلوگیری از نسلکشی ۱۹۹۴ میپردازد. این اثر فراتر از روایت تاریخی، پرسشهایی بنیادین درباره مسئولیت جهانی، اخلاق سیاسی و امکان پیشگیری از فجایع مشابه در جهان امروز مطرح میکند.
اعمال محدودیتهای شدید بر مراسم نیمهشعبان در کابل توسط رژیم طالبان، واکنشهای تندی را برانگیخته است. عالمان دینی همچون معتمدی و پیغامی، این اقدامات را مغایر با وحدت و عدالت اسلامی میدانند. دکتر ناصری، جامعهشناس نیز هشدار میدهد که حذف نمادهای مذهبی بخشی از پروژه یکدستسازی هویت است که به نارضایتیهای اجتماعی دامن میزند.
سازمان صدای حق و عدالت در نخستین اعلامیه رسمی خود با ابراز نگرانی جدی اعلام کرده است که داراییها، زمینها و اماکن عبادی شهروندان هندو و سیک افغانستان طی سالهای طولانی هدف غصب افراد زورمند و شبکههای مافیایی قرار گرفته است؛ روندی که این نهاد آن را نقض آشکار حقوق بشر و تهدیدی برای آزادی دینی و همزیستی مسالمتآمیز میداند.
انجمن ندای نوین زن افغان در بیانیهای به مناسبت روز جهانی محو خشونت علیه زنان اعلام کرد که محرومیت و حذف زنان به سیاست رسمی بدل شده است. این انجمن با تأکید بر ایستادگی زنان در برابر تبعیض، تعهد داد صدای آنان را به جهان برساند و برای بازگرداندن حقوق پایمالشده همکاری گسترده کند.
دولت در تبعید افغانستان در بیانیهای به مناسبت روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، خشونت ساختاری علیه زنان را «جنایت علیه بشریت» خواند و خواستار اقدام فوری جامعه جهانی شد.
در سرزمینی که نبوغ میروید اما تحمل اندیشه ریشه نمیدواند، مهاجرت فکری بدل به سنتی تاریخی شده است؛ از ابنسینا تا صدیق افغان، مسیر اندیشه در افغانستان اغلب از تبعید میگذرد، نه از پذیرش.