نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
مفاهیم خوب و بد، برخلاف ظاهر مطلقشان، در بستر زمان و هنجارهای اجتماعی دگرگون میشوند. رفتاری که در دورهای نشانه شجاعت، مهارت یا تدبیر تلقی میشد، ممکن است امروز مصداق خشونت یا خطا دانسته شود. داوری اخلاقی و تاریخی تنها زمانی منصفانه است که هر پدیده در زمینه اجتماعی و فرهنگی زمانه خود سنجیده شود.
اصولنامه تازه هبتالله با تقسيم جامعه به چهار طبقه «علما، اشراف، متوسط و پايين»، نه تحليل اجتماعی است و نه برداشت دينی؛ بلکه نسخهای دستوری برای تحکيم سلطه اليگارشی مذهبی و ترويج منطق «بادار/غلام» است. اين سند، پيش از آنکه يک متن اداری باشد، محک وجدان جمعی مردم افغانستان و آزمونی برای واکنش آگاهانه جامعه است.
کتاب «عدالت ترمیمی در افغانستان» پاسخی بومی به بحران نظام عدلی در دوران استبداد است. این اثر با واکاوی سنتهای حقوقی اقوام، فراتر از مجازات بر ترمیم آسیب و بازسازی اعتماد اجتماعی تأکید میکند. ثناءالله ادیب در این پژوهش روشمند، ضرورت عبور از چرخه انتقام و بازگشت به ریشههای اصیلِ آشتیجویانه را برای تحقق صلح پایدار در جامعه پسامنازعه ترسیم کرده است.
در حالی که آپارتاید جنسیتی نیمی از جمعیت را از حق آموزش و کار محروم کرده است، اینترنت ماهوارهای استارلینک فراتر از یک ابزار فنی، به رگ حیاتی بقا و آگاهی تبدیل میشود. دسترسی امن و مستقل به این فناوری میتواند انزوای تحمیلی علیه زنان را درهم شکسته و مانع قطع پیوند نسلهای محروم با دانش جهانی و آینده شود.
یافتههای گزارش سلاموطندار نشان میدهد که بیست تن از سیودو زن در پانزده ولایت افغانستان به دلیل فشارهای سنتی نام خود را پنهان میکنند. این گزارش به بررسی ریشههای فرهنگی «ننگ» دانستن نام زن، پیامدهای روانی کاهش عزت نفس و دیدگاههای دینی درباره حق هویت مستقل زنان در جامعه میپردازد.
جنبش زنان مقتدر افغانستان با اجرای یک پارچه تمثیلی در پاکستان، به تشدید خشونتهای خانگی ناشی از قوانین جدید رژیم طالبان اعتراض کرد. این گزارش به کالبدشکافی حذف مصونیت قانونی زنان و تبدیل شدن خانه به کانون سرکوب در سایه فرامین سختگیرانه میپردازد و خواهان مداخله نهادهای حقوق بشری است.