نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
همزمان با ۷ اسد، روز ملی پرچم افغانستان، فخریه سمندری، فعال اجتماعی، مؤسس مکتب آنلاین گوهرشاد بیگم و بنیانگذار بنیاد توانمندسازی زنان، در بیانیهای، بر جایگاه هویتی و تاریخی پرچم سهرنگ کشور تأکید کرد و گفت: «هیچ قدرتی نمیتواند پرچم افغانستان را از قلبهای مردم پایین بکشد.» در سومین سالگرد کنار گذاشتهشدن پرچم ملی افغانستان […]
همزمان با ۷ اسد، روز ملی پرچم افغانستان، فخریه سمندری، فعال اجتماعی، مؤسس مکتب آنلاین گوهرشاد بیگم و بنیانگذار بنیاد توانمندسازی زنان، در بیانیهای، بر جایگاه هویتی و تاریخی پرچم سهرنگ کشور تأکید کرد و گفت: «هیچ قدرتی نمیتواند پرچم افغانستان را از قلبهای مردم پایین بکشد.»
در سومین سالگرد کنار گذاشتهشدن پرچم ملی افغانستان از میدانهای رسمی کشور، فخریه سمندری با نشر بیانیهای به مناسبت روز پرچم ملی، ۷ اسد، ضمن گرامیداشت از این روز، پرچم سهرنگ (سیاه، سرخ و سبز) را نماد روشن تاریخ، ایستادگی و امید مردم افغانستان دانست.
او تأکید کرد که این پرچم تنها یک تکهپارچه نیست، بلکه حامل پیام نسلی است که برای آزادی، عدالت و پیشرفت کشور تلاش کرده و فداکاری کردهاند. به باور سمندری، حذف پرچم از فضاهای رسمی، نه تنها اقدامی سیاسی، بلکه تلاشی سیستماتیک برای تضعیف هویت ملی و حافظه تاریخی مردم افغانستان است.
در بیانیه آمده است: «پرچم سهرنگ افغانستان هنوز در حافظه و قلبهای مردم برافراشته است؛ در دستان دختران دانشآموز، در یاد معلمان، در رؤیاهای جوانان و در فریادهای عدالتخواهانهی ملت.»
فخریه سمندری با تأکید بر پیوند این نماد با ارزشهای جمهوریت، استقلال و برابری، از تمام مردم خواست که در برابر تحریف یا حذف نمادهای ملی سکوت نکنند و با آگاهی و اتحاد، برای صلح، عدالت و کرامت انسانی تلاش کنند.
او افزود: «ما ایستادهایم، تا پرچم سهرنگ نهفقط بهعنوان یادگار گذشته، بلکه بهعنوان چراغ راه آینده، در دلها و افقهای کشور برافراشته بماند.»
گاهی زندگی درهایش را بیرحمانه میبندد؛ درست همانجا که خیال میکنی همهچیز تمام شده، نوری از جایی دور پیدا میشود. روایت حمیدی، قصهٔ دختریست که از پشت پنجرههای بستهٔ مکتب، دوباره راهی به سوی روشنایی یافت؛ راهی که با گوهرشاد بیگم آغاز شد و امید را به قلبش برگرداند.
روایت مقدس قربانی، دختر هفدهسالهای از افغانستان، سفری است از دل روزهایی که ترس و ناامنی بر زندگی کودکان سایه انداخته بود. این حکایت، نه صرفاً بازگویی خاطرات یک نوجوان، بلکه تصویری زنده از مقاومت نسل دخترانی است که در میان محدودیتها، رؤیاهایشان را زنده نگه داشتهاند و با امید، راه خود را در تاریکی جستوجو میکنند.
پس از بستهشدن مکاتب و دانشگاهها بر روی دختران افغانستان توسط طالبان، آینده هزاران دختر دانشآموز در تاریکی فرو رفت. در این شرایط، مکاتب آنلاین بهعنوان روزنهای تازه پدیدار شدند. «گوهرشاد بیکم» بههمت فخریه سمندری، بنیانگذار و فعال آموزش، چراغی برای یادگیری و امید شد. روایت «از دل تاریکی تا لبخند امید» نوشتهی اسما احمدی، صنف نهم، است.
نهاد «صدای حق و عدالت» خواستار بازگشایی فوری مکتبها، لیسهها و دانشگاههای دختران افغانستان شد. این مکتبها از ماه سنبله ۱۴۰۰ خورشیدی توسط گروه طالبان بر اساس ملاحظات شرعی و فرهنگی بسته شدند. این نهاد تأکید کرده است که محرومیت دختران از آموزش مانع توسعه فکری، اقتصادی و اجتماعی کشور شده و بازگشایی فوری ضروری است.
https://shorturl.fm/yiHJN
https://shorturl.fm/ogP0b
https://shorturl.fm/YdXfF
https://shorturl.fm/Q8Xe8
https://shorturl.fm/xpBbN
https://shorturl.fm/ovd9e
https://shorturl.fm/uEvQj
https://shorturl.fm/UrLTf
https://shorturl.fm/PnImV
https://shorturl.fm/ONh5n
https://shorturl.fm/QFktx
https://shorturl.fm/8uJiP
https://shorturl.fm/KWDgk
https://shorturl.fm/Eug1q
https://shorturl.fm/rSrnU
https://shorturl.fm/8QDBz
https://shorturl.fm/Oau6g
https://shorturl.fm/nLaFp
https://shorturl.fm/JjsrX
https://shorturl.fm/IKDSb