نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
به نظر نمیرسد که تنها یک دلیل برای خودکشی زنان در افغانستان وجود داشته باشد. دلایلی مانند مشکلات بهداشت روانی، خشونت خانگی، ازدواجهای اجباری و بسیاری از فشارهای اجتماعی دیگر موجب اقدام به خودکشی در زنان افغانستان میشود.
به گزارش شانا به نقل از اعتمادآنلاین؛ جمیله که نام واقعی او چیز دیگری است، بعد از آنکه نامزدش به او خیانت کرد، تصمیم به خودکشی گرفت. نامزدش به این دلیل او را ترک کرد که جمیله دیگر زن جوانی نبود.
جمیله ۱۸ سال دارد و زمانی که ۱۲ ساله بود خانوادهاش او را شوهر دادند. او تلاش کرد که با سم خودش را بکشد. مادرش ماه گذشته او را به بیمارستانی در هرات برای درمان مسمومیت برد.
جمیله یکی از هزاران زن افغانستانی است که سالانه قصد خودکشی دارد. بر اساس گزارش کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، حدود ۳ هزار افغانستانی اقدام به خودکشی میکنند. هرات در سراسر کشور بیشترین آمار را به خود اختصاص میدهد.
به گفته مقامات اداره بهداشت در هرات، تنها در سال ۲۰۱۷، ۱۸۰۰ نفر قصد جان خودشان را کردند. ۱۴۰۰ نفر آنها زنان بودند و ۳۵ نفرشان در انجام این کار موفق شدند. این رقم تقریباً دو برابر سال قبل است.
کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان هشدار میدهد که آمار خودکشی میتواند حتی بالاتر باشد؛ چرا که بسیاری از مردم افغانستان به دلایل مختلف خودکشی را گزارش نمیدهند. بسیاری از مردم در مناطق روستایی و مذهبی این موضوع را پنهان نگه میدارند، زیرا عمل خودکشی مغایر با اسلام است.
به نظر نمیرسد که تنها یک دلیل برای خودکشی زنان در افغانستان وجود داشته باشد. حوا علم نورستانی میگوید که دلایلی مانند مشکلات بهداشت روانی، خشونت خانگی، ازدواجهای اجباری و بسیاری از فشارهای اجتماعی دیگر موجب اقدام به خودکشی در زنان افغانستان میشود.
واضح است که زندگی در افغانستان، مخصوصاً برای زنان دشوار است. سازمان بهداشت جهانی برآورد میکند که بیش از یک میلیون افغانستانی از اختلالات روانی رنج میبرند و با توجه به ۴۰ سال جنگ داخلی در این کشور، آمار واقعی میتواند بالاتر باشد.
خشونت علیه زنان گسترده است. بر اساس تخمینهای صندوق جمعیت سازمان ملل متحد، ۸۷ درصد از زنان افغانستانی حداقل قربانی یک نوع خشونت فیزیکی، جنسی و روانی میشوند و ۶۲ درصد آنها موارد مختلفی از تجاوز را تجربه کردهاند.
ازدواجهای اجباری اغلب دلیلی است که زنان خودکشی را بهعنوان راه نجات در نظر میگیرند. بر اساس گزارش یونیسف، یکسوم دختران افغانستانی قبل از ۱۸ سالگی ازدواج میکنند.
طبق نظرسنجیای که بنیاد آسیا در سال ۲۰۱۷ منتشر کرد، فقر و فقدان شغل هم یکی از بزرگترین نگرانی زنان افغانستانی است.
سازمان بهداشت جهانی همچنین ارتباطی بین دسترسی آسان به مواد سمی و افزایش آمار خودکشی کشف کرده است. مواد سمی در افغانستان بهراحتی در دسترس هستند. پزشکان در هرات میگویند که تا زمانی که راه دسترسی به مواد سمی کاهش پیدا نکند، آمار خودکشی پایین نمیآید.
با گذشت سه سال از صدور فرمان رهبری گروه طالبان مبنی بر ممنوعیت کار زنان در نهادهای غیردولتی و بینالمللی، ابعاد فاجعهبار این تصمیم اکنون در تمام لایههای جامعه افغانستان دهان باز کرده است. این سیاست که با هدف حذف هویتی نیمی از پیکره جامعه اجرا شد، خانوادههای زنسرپرست را با بنبست معیشتی روبرو کرده و بسیاری از نانآوران سابق را به سوی گدایی سوق داده است.
جنبش فانوس آزادی در روز جهانی حقوق بشر هشدار داد که زنان افغانستان زیر سلطه طالبان با شدیدترین محرومیتها روبهرو اند؛ از آموزش و کار محروم شده، استقلال اقتصادیشان تضعیف گردیده و آزادی رفتوآمدشان محدود شده است. این جنبش از جامعه جهانی خواست با فشارهای سیاسی و حقوقی، از کرامت انسانی زنان دفاع کرده و زمینههای حمایت و پناهجویی فراهم سازد.
انجمن ندای نوین زن افغان در روز جهانی حقوق بشر با انتقاد از سکوت جامعه جهانی، محرومیت زنان و دختران افغانستان از آموزش، کار و زندگی آزادانه را برجسته ساخت. این انجمن تأکید کرد که حقوق بشر زمانی معنا دارد که زنان افغانستان نیز انسان شمرده شوند و خواستار اقدام عملی و الزامآور برای حمایت از شهروندان افغانستان شد.
روز جهانی حقوق بشر در افغانستان، زیر سلطه طالبان، بهجای جشن آزادی و کرامت انسانی، یادآور محرومیت زنان از تحصیل، کار و حضور اجتماعی است. قوانین تبعیضآمیز طالبان، میلیونها زن را به زندانیان جنسیتی بدل کرده و آینده کشور را به تاریکی کشانده است؛ آپارتاید جنسیتی آشکار که جهان نباید در برابر آن سکوت کند.
دیدگاه بسته شده است.