ملک ستیز: سیاستمداران باید به مخاطبان خسته افغانستان پاسخ‌گو باشند

دکتر ملک ستیز در یادداشتی تازه، با طرح پرسشی جدی از سیاستمداران مدعی رهبری، تأکید کرد که آنان باید پیش از ارائه نسخه برای آینده افغانستان، به مخاطبان آسیب‌دیده جامعه بیندیشند.

ملک ستیز در نوشته خود گفت شماری از سیاستمداران که ادعای رهبری گروهی و ایدئولوژیک دارند، از نقدهای رسانه‌ای او آزرده شده‌اند. او افزود نقدش بر این افراد ناشی از پیشینه کاری و اجتماعی آنان است که به باور او آکنده از فساد سیاسی و اداری بوده است. ستیز تأکید کرد برخی سیاستمداران برای توجیه عملکرد خود به تخریب شخصیت دیگران و حتی هم‌قطاران‌شان روی می‌آورند، در حالی‌که سکوت آنان به مراتب بهتر از تحمیل سخنان‌شان بر نگاه‌های خشمگین مخاطبان خواهد بود.

او با رد این برداشت که گویا حق سخن گفتن را از سیاستمداران سلب کرده، گفت به عنوان یک انسان کثرت‌گرا چنین دیدگاهی ندارد. با این حال، پرسشی جدی را مطرح کرد: «وقتی شما از طریق رسانه‌ها برای آینده افغانستان نسخه می‌دهید، آیا به مخاطبان‌تان فکر می‌کنید؟» ستیز توضیح داد که این مخاطبان همان کسانی هستند که زخم‌های خونین جامعه را بر پیکر خود حمل می‌کنند و بسیاری از سیاستمداران از مسببین اصلی آن بوده‌اند.

به باور او، این رفتارها نفرت سیاسی را در جامعه افزایش می‌دهد و تنها زمانی می‌توان اعتماد مردم را جلب کرد که سیاستمداران صادقانه درباره گذشته خود سخن بگویند و از مردم پوزش بطلبند. ستیز افزود در شرایطی که برخی سیاستمداران سرگرم فراکسیون‌سازی، ائتلاف‌های مقطعی، معاملات و پروپاگندا هستند، انتظار باور عمومی به آنان واقع‌بینانه نیست.

او همچنین یادآور شد که برخی این گروه‌ها را «جمهوریتی» می‌خوانند، در حالی‌که به گفته او با جوهر جمهوریت در تناقض قرار دارند و چنین رویکردی به معنای ریختن آب در آسیاب طالبان است. ستیز تأکید کرد واژه ارزشمند جمهوریت باید از این افراد جدا شود؛ زیرا آنان تنها زیر چتر قدرت دست به تاراج زده‌اند.

در پایان، او تصریح کرد که پیامش متوجه گروه بزرگی از انسان‌های باوقار و عزتمند نیست که در دوران جمهوریت در رده‌های مختلف خدمت کرده‌اند؛ جامعه افغانستان آنان را به خوبی می‌شناسد و این نقد صرفاً متوجه سیاستمدارانی است که با گذشته‌ای پر از فساد و تناقض، همچنان مدعی رهبری هستند.

یادداشت ملک ستیز بر ضرورت بازنگری سیاستمداران در رفتار و گفتارشان تأکید دارد؛ او هشدار می‌دهد که بدون صداقت، پوزش‌خواهی و شفافیت، هیچ نسخه‌ای برای آینده افغانستان نمی‌تواند اعتماد مخاطبان خسته و آسیب‌دیده را به همراه داشته باشد.