نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
اداره احصائیه طالبان با انتشار گزارش آمارگیری «چند شاخصه» اعلام کرد که ۳۸.۹ درصد زنان افغانستان زیر ۱۸ سالگی ازدواج کردهاند.
گزارش افزوده است که در کابل ۲۷.۶ درصد زنان زیر سن ۱۸ سالگی ازدواج کردهاند. این زنان در حال حاضر، در سن ۲۰ تا ۴۹ قرار دارند.
در بخش دیگری از این گزارش آمده است که از میان زنان ۲۰ تا ۲۹ ساله، ۹.۶ درصد آنها در ۱۵ سالگی ازدواج کردهاند. اداره احصائیه و معلومات طالبان همچنین نوشته است که میزان ازدواج زیر سن در میان زنان در روستاها ۴۰.۹ درصد و در شهرها ۳۳.۶ درصد است.
از میان زنانی که اکنون ۲۰ تا ۲۹ سال دارند و زیر سن ازدواج کردهاند، ۴۳.۳ درصد آنها از آموزش محروم ماندهاند. از این میان، ۳۷.۱ درصد آنها تا مقطع ابتدایی، ۳۶.۲ درصد دیگر تا دوره متوسطه آموزش دیدهاند و ۱۸ درصد آنها دوره لیسه را تمام کردهاند و ۱۰.۷ درصد تحصیلات عالی دارند.
همچنین ۴۷ درصد این زنان در سطوح «فقیرترین» و ۳۰.۴ درصد آنها «ثروتمندترین» دستهبندی شدهاند. اداره ملی احصائیه و معلومات طالبان در بیانیهای نوشته است که این تحقیق در سال گذشته انجام شده است.
فقیرمحمد زیار، رئیس اداره ملی احصائیه و معلومات طالبان گفت که این تحقیق سه میلیون دالر هزینه برداشته و با همکاری ۴۶۲ نفر از جمله ۱۳۶ زن انجام شده است. در این بیانیه آمده است که این آمارگیری براساس مصاحبه با ۲۳ هزار و ۲۱۳ خانواده در ۳۳۸ ولسوالی در ۳۴ ولایت انجام شده است.
با این حال، معلوم نیست که طالبان از چه ابزارهایی برای دسترسی به اطلاعات درباره ازدواج زیر سن استفاده کردهاند. از آنجا که تاکنون آمارگیری دقیق از جمعیت و برخی شاخصهای اجتماعی در افغانستان صورت نگرفته است. کارشناسان معتقدند آمارگیری معیاری در این کشور دشوار است. جمعیت افغانستان هنوز سرشماری نشده است.
این در حالی است براساس گزارشها، با واگذاری قدرت به طالبان در اسد ۱۴۰۰ و گسترش فقر در میان شهروندان، ازدواج اجباری کودکان زیر سن در افغانستان افزایش یافته است.
از سویی هم، نهادهای حقوق بشری بارها ابراز نگرانی کردهاند که محرومیت دختران از آموزش توسط طالبان، آنها را در خطر ازدواج زیر سن قرار میدهد.
سال گذشته ویلیام کورنلیوس، رئیس صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل با اشاره به فشار اقتصادی بر خانوادهها در افغانستان تحتکنترل طالبان گفت سن دخترانی که برای ازدواج «فروخته میشوند»، پیوسته در حال پایین آمدن است و اکنون خانوادهها دختران زیر پنج سال خود را نیز میفروشند.
با گذشت سه سال از صدور فرمان رهبری گروه طالبان مبنی بر ممنوعیت کار زنان در نهادهای غیردولتی و بینالمللی، ابعاد فاجعهبار این تصمیم اکنون در تمام لایههای جامعه افغانستان دهان باز کرده است. این سیاست که با هدف حذف هویتی نیمی از پیکره جامعه اجرا شد، خانوادههای زنسرپرست را با بنبست معیشتی روبرو کرده و بسیاری از نانآوران سابق را به سوی گدایی سوق داده است.
بانو فروغ، دانشجوی خبرنگاری خبرگزاری شانا، در روایت خود از قطع اینترنت، تجربهای شخصی را به یک درد جمعی پیوند میزند. او نشان میدهد که خاموشی ناگهانی شبکهها برای دختران افغانستانی تنها یک مشکل فنی نیست، بلکه بازتاب همان زخم بسته شدن مکاتب و دانشگاههاست؛ زخمی که امید آموزش و آینده روشن شهروندان افغانستان را در تاریکی فرو میبرد.
جنبش فانوس آزادی در روز جهانی حقوق بشر هشدار داد که زنان افغانستان زیر سلطه طالبان با شدیدترین محرومیتها روبهرو اند؛ از آموزش و کار محروم شده، استقلال اقتصادیشان تضعیف گردیده و آزادی رفتوآمدشان محدود شده است. این جنبش از جامعه جهانی خواست با فشارهای سیاسی و حقوقی، از کرامت انسانی زنان دفاع کرده و زمینههای حمایت و پناهجویی فراهم سازد.
انجمن ندای نوین زن افغان در روز جهانی حقوق بشر با انتقاد از سکوت جامعه جهانی، محرومیت زنان و دختران افغانستان از آموزش، کار و زندگی آزادانه را برجسته ساخت. این انجمن تأکید کرد که حقوق بشر زمانی معنا دارد که زنان افغانستان نیز انسان شمرده شوند و خواستار اقدام عملی و الزامآور برای حمایت از شهروندان افغانستان شد.
دیدگاه بسته شده است.